Category Archives: Poema Shqip
Vdes për ty
Në shkoftë një ditë pa të përmendur
Pa i thënë vetës sa shumë të dua
Do të thotë që jam çmendur
Ose më diell nuk lind për mua.
Nuk di ç’ të them, ndaj dhe hesht
Më ikin fjalët kur t’ shoh në sy…
Kam mendu’ diçka të thjeshtë
Shqip dhe bukur ” vdes për ty”.
Ti gjithçka me sy ma thua
E me fjalë shpirtin ma merr
Një herë ti puth buzët e tua
E të digjem një mijë herë.
Kjo eshte bota që unë dua
Gjej parajsë brenda në ferr.
Poezi nga Bledi Ylli
Labirint
Shumë e mistershme qënia jote
Të them qënie se s’di ç’te them
Nuk ngjan m’asgjë të kësaj bote
Shembulli i parë gjer në ekstrem.
Ti je e bukur(si shumë të tjera)
Po veç kur flet, lekundet dheu.
Ngjyroset qielli, dridhet dhe era
Kush të dëgjoi e kokën s’ktheu!
Ah,kur ecën…kur ecën ti
Zbërthehet dielli në mij’ra copë
Ku mos të ngjash si perëndi
Me kurorë dielli mbi flokë!
Dhe unë që humba në sytë e tu
N’ato vështrime që ti m’i falje
Preferoj të jem kështu
Pa kërkuar për rrugëdalje.
Poezi nga: Bledi Ylli
O njeri
Si s’te «plasë» për shumë reth teje?
Kjo te ndodh, pa resht, qdo qast!
Apo behësh «ai kokëforti?
Dhe per k’te sikur “ve bast”!
A do knaqem, a do shqyhem?
A do mbahem, a do qeshem?
Halle, halle, qenja jote!
Nje me tjetrën, seq po ndeshën!
Pupëza
Ulur në shkëmbi pupëz
Nga prapavija muzika e lehtë që deh
Shtrihet posi merimanga
Rrëmben heshtur me bukuri.
Pëshpëritjet shushuritëse në vesh
Qetësisht pasurojnë shpirtin
Ofrohen tingujt e Rumit
Shkrihen ngadal në oqeanin e qetë.
Herë me gaz, e herë me lotë
Janë dy gjëra kaq të çmuara
pa të cilat ne s’bëjmë dot!
janë si yjet e kulluara,
dhe herë herë si det me lot!?
Eshtë shpresa dhe besimi,
qe na mbajnë ne në këtë jetë,
janë si vesë e çdo blerimi,
ështe fjala e vërtetë!
Janë kto gjëra kaq të shtrenjta,
pa te cilat ne s’bëjmë dot!
janë si ujrat aq të thella ,
herë me gaz, dhe herë me lot!
Nga: Valentina Llapri.
Pikëlluar
Buzëqeshja sfiduese e akulltë që intrigon
Vallë është lot apo pikë ujë
Buzët e njomë të lagur
Thua se ngrohtësisht më ftojnë.
Ndalem shikjoj tinëzisht këtëkrijesë
E lehtë veshur posi aristokrate me sy të humbur
Ç’ndodhë te kjo bukuroshe shtati zanë natyrë
Ofrohem them zonjushë më ndëgjon ti hyjneshë?