Tag Archives: nena
Nëna Terezë – Bijë shqiptare
Në venat e tua rrodhi gjak shqiptari,
në mendjen tënde ndriste dituria,
thëniet e tua – këshilla për t’u ndjekur!
Nëna Terezë – jo, ti s’ke vdekur!
Nga zemra jote, buronte dashuria,
humanizmi, zemërgjerësia, mirësia e bujaria!
Nëna Terezë – shembull për t’u admiruar,
E gjithë bota me mirënjohje të ka vlerësuar,
çmimin “Nobel” me misionin tënd human e fitove,
me mundimin e një nëne që dhe veten sakrifikove!
Me duart e tua, sa e sa plagë mëkove,
me dashuri e përkushtim çdo detyrë realizove,
buzëqeshje tek njerëzit dhurove,
më të varfërve nga të varfërit u ndihmove,
me bekimet dhe uratat e tua,
sa e sa zemra i lumturove!
Ishe dhe mbetesh shembull i njerëzimit,
se si një “nënë” duhet të jetë,
e po të ndiqet çdo fjalë e thënë e çdo vepër e bërë nga ty,
s’do të ekziston fjala “urrejtje”,
por do të ketë dashuri dhe pa fund lumturi!
Poezia u dërgua nga: R.B
Ti meriton me te madhen dashuri
Ti, që na sjell nga trupi yt në jetë,
Ti, që na fal dashuri të vërtetë,
Ti, që me gjakun tënd na mëkon,
Ti, që ninullat e ëmbla na këndon…
Ti që na rrit me shumë mundime,
Ti që na fal gjithmonë veç gëzime,
Ti që je kryefjala e së vërtetës,
Ti që je burim i pashterur i jetës…
Ti, që je vazhdimësia në këtë jetë,
Ti, që fal dashuri pa asnjë interes,
Ti, që rruzullit tokësor i jep dritë,
Ti, që më shumë se veten do fëmijtë…
Ti meriton më të madhen dashuri,
më të madhin nderim nga çdo njeri,
O e shtrenjta ime, si perëndeshë,
Fëmijë për ty gjithmonë do të mbes..
Nënës sime
Kaq shumë kisha për të të thënë
Po mbeta larg e larg mërguar
Në këto ditë, e dashur Nënë,
Më mirë ti më ke kuptuar.
Për ty dhuratën kam menduar
Edhe punuar gjat’ e gjatë,
Porse më mbet këtu, në duar.
Ti mbylle sytë këtë natë.
Por ndjej se, duke e lexuar,
Më zbutet dhimbje e kësaj zije.
Mirësia jote e patreguar
Më lidh me ty me mija fije.
Edhe çdo natë e njëjta ëndërr
Në ëndërr ti më rri kaq larg
Si më rreh zemra, ta dish!
O Nënë, Nënë, vallë s’di
Tek unë si të vish?
E njëjta ëndërr net për net!
Si më rreh zemra, ta dish!
O Nënë, Nënë, përse nuk do
Këtu, tek unë, të vish?
Nëna
E dashur nënë
Sa shumë të dua,
Ti je njeriu më
I shtrenjtë për mua.
Më edukove
Më mësove,
Të gjitha gjërat që
I përjetove e mi tregove.
Nëntori i lavdisë
Mbi brigjet e detit
Nje flamur valon,
Ne token me gjak
Nje ushtar shpejton.
Sa dit e sa net,
Kishin kaluar,
mjegullina token
e kishte mbuluar.
Nje nene ne nje koder
po qan
per trimat e vdekur
qe per liri jeten e dhane.
Nje ze u degjua
ishte zeri i femijes
qe per liri u gezua
”Urime moj nene
urime pavaresia
dhe per shume vjet
te rroje SHQIPERIA”
Dërguar nga: Enkeleda Hoti