Tag Archives: mall
Zëri i dëshirës
Një i ”rritur” i moshuar, me ca vite përmbi shpinë…
I lëkundur ne djep malli mes ninullash nostalgjike
Një dëshirë m’ erdhi spontane të takoja fëmijërinë
E më shpuri të jetoja, ato vite fantastike…
Eh sa shumë që kemi ecur, pa vetëdije të nxituar
Sa të ëmbël ato vite, ajo ”koha” shumë më parë
Jemi ndarë me njerëz gjaku edhe miq kemi harruar…
Dhe nga motra e vëllai, pa kuptuar jemi ndarë!
E beftë ardhja yte
Tek ecje si zvarritja e vonesës së viteve
kur koha shtrin harresën mbi ne të dy,
u dergjëm larg, sa larg syrit të përmalluar,
larg dhembjes që vragë të shumta la
pas refleksesh rozë të kohëve të shkuara
ndonëse, për dashuri u betuam.
Ti ike dhe pas vetes le vetëm erë malli!
Kurbeti
Mitrua, kur u martua
ndënji një muaj me grua!
Erdhi dita për të ndarë
dhe u ndanë duke qarë!
Gruaja qënkej me barrë
dhe kur polli, bëri djalë.
Po Mitrua ku ish vallë?
Motëmot që qe larguar,
një kartë s’i kish dërguar!
Ku t’i shkruaj mëm’ e mjerë
për djalënë që kish lerë?
Tri vjet, katër, dhjetë shkuan!
Mitrua harroi gruan!
E varfëra se ç’pësoi,
të ritë vetëm e shkoi.
Ç’e deshi të tillë burrë,
që s’e pati pranë kurrë!
Gjith’ bota ven’ e vinë,
Mitrua harroi shtëpinë,
nuk e di që ka dhe djalë!
Rron a ka vdekur vallë?
Këto thosh grua e mjerë,
po burrit i mbajti nderë.
E zeza grua se ç’hoqi!
Humbi shpresën tek i shoqi:
kur pa ngrën’ e kur pa pirë,
punoi e rriti të birë.
Mos ndalo
Në rrugët e jetës time,në kalofsh një ditë
mos ndalo hapin,por vazhdo të ecësh
në vërefsh pa dashje,në ato rrugë një ndryshim
mos ndjej nostalgji për kohën e vjetër.
Mbaj kokën lart,e krenare ik
shpërfill çdo cep të atyre rrugëve,
mos ndalo as në trotuarin e dashurisë,
as në lulishten tonë të puthjeve.
Në stolat e mallit,në vërefsh një qyqar
që shkruan një zemër në mbështetësen e shpirtit
mos të vijë keq për të e asgjë mos i fal
çfarëdo që ti falësh,do i shkaktojë trishtimin!
Absurde
Nisi kjo ditë e përmalluar,
Shpirti mendimet i kthen në varg,
Njerëz pa fund të dashuruar,
Disa të ngjitur, të tjerë nga larg.
Disa të ngjitur, të tjerë të ndarë,
Me lotë disa. Disa të qeshur,
‘’Njerëz të qeshur e të qarë’’
Kjo jetë kështu na ka përleshur!
Nisi kjo ditë si gjithë të tjerat,
Realitet edhe përrallë,
Njerëzit gjithmonë do dashurohen,
Disa së bashku, të tjerë në mall.