O njeri
Si s’te «plasë» për shumë reth teje?
Kjo te ndodh, pa resht, qdo qast!
Apo behësh «ai kokëforti?
Dhe per k’te sikur “ve bast”!
A do knaqem, a do shqyhem?
A do mbahem, a do qeshem?
Halle, halle, qenja jote!
Nje me tjetrën, seq po ndeshën!
«Dikush mbahet, kryeneq».
Sikur botën ka per vehte.
Ulu poshtë,” o djallë a dreq”!
Se nuk di qka me t’thanë tjetër?
Tjetri n’dorë mba disa lugë.
E nuk di kurrë me «mbushë trastën».
Kurse tjerët rrugë me rrugë.
Seq kanë mbetë, dashten e s’dashtën.
Ca te tjerë, na ngrejnë dolli.
Turrën,shqyhën e bertasin.
Per te tjerë qe i kanë përbri.
Asnjeherë, mendjes si thrrasin.
Në ketë botën e uruar.
Bashkë ta kemi bashkë ta ndajmë.
Se kur ikëm n’botën tjetër.
Asnjë gjë me vehte s’mbajmë.
Nga: Sahit Shala