Tag Archives: sahit shala
Erdha
Erdha në ëndërr të, të takoj,
Por ti në gjumë te thellë më ishe,
Atë shpirt të qetë, s’bën ta trazoj,
Me atë butësi, në fytyrë që kishe!
Rrugës nga vija, mblodha plot lule,
Të t’i jap ty, me t’madhen shpresë,
Se ti, veç ti zemrën ma “shkule”,
Më ler me ëndrrën, më mirë te pres!
Dasma
Porsi lule, mbi kurora,
Po vijnë të rinjtë nga diaspora,
Me u ba bashkë, vllezër e motra,
Veç për gëzim, i pret Kosova!
Për fillim kërcet tupani,
Na banë bashkë, porsi varg mali.
Të gjithë bashkë, kanë hy në valle,
Nipa, mbesa, dajallarë.
Marsi
Një pikë shiu rrodhi mbi gjethe
Lule borën e mashtroi,
Nxori kokën me të shpejtë,
Tujë mëndua se dimri shkoi.
Kur papritmas filloi era,
Mirë e tundi nga çdo anë,
Sa u hidhërua lule mjera,
Por me te s’deshi me u zanë!
Me dha Jeta
Me dha, jeta “njemijë rudha”,
per me i nda n’vite e dekada,
permbi “valë trasten e hudha”,
Tash shkruaj vargje e “balada”!
Sa me t’shpejt ikën e shkreta
Pa me falë një “pikë lezet”,
me jetu n’kto dhena t’shkreta,
Ku ne “shqipe rrallë kush flet!
Akuarium
Kohë me parë sikur nuk dinim,
si të bëjmë, e çka më shumë?
Në bashkësi jetonim jetën,
Porsi peshq n’akuarium.
“Peshku i madh” sillej e mbshtillej,
Pa përtes, bënte me gisht,
Edhe pse dikujt i “Villej”
Zgjidhje tjetër thua se s’kish?
Po ku ka?
M’thuaj, ku ka, me duar të nenës,
Me at gazin, plot magji?
Kush te thotë, gjithë me shendet,
Kur kollitesh, a teshti?
Kush te lanë me duar te arta?
Kush te krehë, e ledhaton?
Kush ti thotë fjalët më të arta,
Që veç nëna, i sajon?