Tag Archives: dikur ne te dy
Ndonjëherë nuk qaj…
Shpesh kaloj rrugëve që bashkë kaluam
Zemra fillon dridhet, njëlloj si dikur
Me rrahjet e saj lotë syve pikuan
Pse si atëherë nuk u bëmë më kurrë.
Asgjë në ato vende jo nuk ka ndryshuar
As pamjet, as rrugët, as njerzit që na panë
Madje as çifti që sa herë ziheshin
Ishin akoma bashkë, ato nuk u ndan.
Veç nesh, çdo gjë aty është si përpara
Dhe ajri që thith më ngjan si dikur
Vetëm ne të dy morëm rrugë të ndara
Rrugë që nuk lejuam të ndeshen më kurrë.
Shpesh kaloj rrugëve që bashkë kaluam
Zemra fillon dridhet, këmbët mezi mbaj
Imazhin tënd ndër sy vitet se ndryshuan
Shpesh kaloj andej, ndonjeherë nuk qaj.
Poezi nga: Lizz Berisha
E beftë ardhja yte
Tek ecje si zvarritja e vonesës së viteve
kur koha shtrin harresën mbi ne të dy,
u dergjëm larg, sa larg syrit të përmalluar,
larg dhembjes që vragë të shumta la
pas refleksesh rozë të kohëve të shkuara
ndonëse, për dashuri u betuam.
Ti ike dhe pas vetes le vetëm erë malli!