Ndal o njeri!
Endesh i hutuar
ne jeten e dunjase
ndersa mekatet e tua
jane shtuar pamase.
Vazhdon te mos i bindesh
Atij qe te krijoi
duke harruar miresite
qe Ai t’i dhuroi.
Ne mbreterine e Tij
jeton pa u frikesuar
ne mosbindje ndaj Tij
i thyen urdhrat pa menduar.
Ushqehesh nga rrizku i Tij
e aspak nuk mendon
se Allahu i Madheruar
punen tende e shikon.
Por ti syte e tu
drejt kesaj jete i drejton
harron ti Ahiretin
per cfare te pret nuk mendon.
Si valle zemra jote
gjen qetesi
kur bindjen ndaj Krijuesit
ti e ke harruar?
Si mundesh ti
te jesh i gezuar
kur harron mekatet e tua
ne jeten e shkuar.
Mendo njeri
sa je ne kete bote
se vdekja shpejt vjen
e papritmas te rremben.
Kthehu tek Allahu
i turperuar dhe i penduar
me ujin e pendeses
qaj papushuar kerko falje
per mekatet e tua
dhe shpreso ne Meshiren e
Allahut të Madhëruar!