Mallëngjim
Malli më ka marrë, për ty Babi im,
Zemra po më digjet, dukem si jetim,
Kur do vish, o babi nga mërgimi shuar,
Mbi bordurë të rrugës loti më ka kulluar.
Mami më thërret dhe më mbleth si klloçka,
Prapë unë ri e pres, sytë i mbaj nga porta,
Më mungon aroma, për ty babi im,
Kur më ledhatoje mbi prerë flija gjumë.
Në ëndërr me fluturat livadhe pa fund,
Po kur zgjohem Babi nuk të gjej kërkund,
Malli më shkrumbiti shkova në telefon,
loti pika-pika numrin realizon.
Kur të dëgjoj zërin, zemra më gufon,
Lot nga syri Mamit si çurga pikon,
Hajde, Babi hajde, lëre pasurinë
Ktheu ti në Mëmëdhe të mos kem, mallëngjim.
Ah e shtrenjtë e Babit, o ylli polar,
Për një jetë të mirë, mërgimin kam marë,
Ah moj bija ime po digjem si llavë,
Bukë e krip të ha vetëm të kem pranë.
Poezi dërguar nga: Veron Hoxhaj