Enderr
Ne enderr me ty isha mbreme
imagjinata fluturoi,
malli afshi e pasioni
nje dridherime tek ty me coi.
Krahe hapur po me prisje ti
e marrosur aty u hodha une,
me mbeshtolle ashtu fort fort
aq sa nuk levizja dot.
Buzet nje e puthur m’i rrembeu
te embla mjalte ishin ato,
nga vendi m’u duk sikur zemra kerceu
nga syte me dolen ca pika lot.
Isha si zana ne perralle
dhe prane meje nje princ i kalter,
kur syte i hapa e shoh perreth
sa keq me erdhi, kish qene vec enderr.