Te pres
Te pres, ne kafenen’ e mengjesit
Ku endrrave dikur u jepnim jete,
Tek ai shkemb ne breg te detit
Ku dallget ngriheshin lart ne qiell.
Te pres, prane rrjedhes se lumit
Ku qendron vark’ e dashurise,
Aty ku ndjenjat i perkundnim
Ku tani ne heshtje i flas vetmise.
Te pres, tek malli yn’ i pa-shuar
Tek burimi qe sot vec lot pikon,
Te pres tek puthja e pa-dhuruar
Tek dielli qe s’lind, vec perendon!