Poetet
Brënda ndër fjalë kërkon qetësi
Bën me shpirt dhe një copë letër.
Hedh mbi të me kënaqësi,
gjithcka ndjen, si askush tjetër.
Humb në malle të mir’filltë.
Në skaje të largëta, nostagjie.
Kërkon në botën tonë të hirtë.
Gjurmë, të fshehura kaltërsie.
Ti nuk je xhin e as profet
Nuk je shpirt, ardhur nga qielli
Je njeri, shumë i vërtetë,
Aq i vërtetë saç duket dielli!
Shkruan dora ç’i thotë shpirti,
Zemra gjakun e bën bojë
Edhe nis ‘’udha e shkronjave’’
Përmbi letër si një lojë!
Di të shtiresh, por jo kur shkruan
Të gënjesh di, por jo në letër,
Sepse poeti nëpër shkronja
Eshtë i vërtetë sa askush tjetër!